เครื่องทดสอบการพ่นเกลือ

หากจุดประสงค์ของคุณคือการปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านการผลิตขั้นพื้นฐานหรือทำการตรวจสอบคุณภาพการเคลือบโลหะอย่างง่าย เครื่องทดสอบการพ่นเกลือแบบมาตรฐานถือเป็นตัวเลือกที่คุ้มค่าที่สุด อย่างไรก็ตาม หากคุณเกี่ยวข้องกับการวิจัยและพัฒนาด้านยานยนต์ การบินและอวกาศ หรือการเคลือบประสิทธิภาพสูง และต้องการจำลองสภาพแวดล้อมการกัดกร่อนที่มีสภาวะแห้งและเปียกสลับกันซึ่งพบได้ในโลกแห่งความเป็นจริง ห้องทดสอบการกัดกร่อนแบบวัฏจักร (CCT) คือตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุดของคุณ

1. อุปกรณ์สำหรับเตรียมการ:
ใช้กรวยมาตรฐานที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 100 มม. (โดยมีพื้นที่รับของเหลวประมาณ 80 ตร.ซม.) และต่อเข้ากับกระบอกตวง
2. การจัดวางตำแหน่ง:
วางอุปกรณ์เก็บตัวอย่างอย่างน้อยสองชิ้นในกล่อง: ชิ้นหนึ่งอยู่ใกล้หัวฉีด และอีกชิ้นหนึ่งอยู่ห่างจากหัวฉีด ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีสิ่งกีดขวางตัวอย่างอยู่ด้านบน และไม่มีน้ำกลั่นตัวที่หยดลงมาจากฝาครอบด้านบนถูกเก็บสะสมไว้
3. ระยะเวลาการทดสอบ:
ทำการทดสอบการพ่นอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาอย่างน้อย 16 ชั่วโมง (อย่างน้อยที่สุดไม่น้อยกว่า 8 ชั่วโมง) เพื่อให้ได้ค่าเฉลี่ยที่แม่นยำ
4. เกณฑ์การตัดสิน:
ปริมาณสารละลายเกลือที่เก็บได้ต่อชั่วโมงควรอยู่ระหว่าง 1.0 ถึง 2.0 มิลลิลิตรต่อ 80 ตารางเซนติเมตรต่อชั่วโมง
5. วิธีการปรับแต่ง:
หากอัตราการตกตะกอนต่ำเกินไป: ให้ลดส่วนบนของหอพ่น (กรวยกระจาย) หรือเพิ่มแรงดันทางเข้าเล็กน้อย
หากอัตราการตกตะกอนสูงเกินไป: ให้ยกส่วนบนของหอพ่น (กรวยกระจาย) ให้สูงขึ้น หรือลดแรงดันทางเข้าลงเล็กน้อย

1. ข้อกำหนดด้านความบริสุทธิ์: การทดสอบการพ่นละอองเกลือมาตรฐาน (เช่น ASTM B117) กำหนดว่าความบริสุทธิ์ของโซเดียมคลอไรด์ (NaCl) ต้อง ≥ 99.5%
2. ปัญหาเกี่ยวกับเกลือแกง: มีส่วนประกอบของไอโอดีน (ซึ่งรบกวนปฏิกิริยาทางเคมีและส่งผลต่อความแม่นยำของการทดสอบ) และสารป้องกันการจับตัวเป็นก้อน (ซึ่งอาจทำให้หัวฉีดอุดตัน)
3. ปัญหาของเกลืออุตสาหกรรมทั่วไป: มีสิ่งเจือปนของโลหะหนัก (เช่น ทองแดงและนิกเกล) ซึ่งเร่งการกัดกร่อนและทำให้ผลการทดสอบเบี่ยงเบนจากมาตรฐาน
สรุป: ต้องใช้เกลือทดสอบที่มีความบริสุทธิ์ทางเคมีสูง (เกรด AR) หรือเกลือทดสอบเฉพาะที่มีความบริสุทธิ์สูงกว่า เพื่อให้มั่นใจในความถูกต้องและความน่าเชื่อถือของข้อมูลการทดสอบ และเพื่อป้องกันหัวฉีดของอุปกรณ์